عشق بردگی مسالمت آمیز نیست؛

با این سیستم پیش میری بعد چند سال برمیگردی پشت سرتو نگاه کنی خودتو نمیشناسی.

میری جلوی آینه خودتو نمی بینی.

6 صبح بابا اومد بالای سرم بی مقدمه گفت پاشو بچه بجای خواب من و مامانتو ببر قم!

بعد 7 صبح وسط جاده گوش میدادم خبر داری یا نداری دوست دارمِت.... شب که رسیدیم بابا خیلی معترض گفت تو که جوونی ولی من و مامانتو خسته کردی با این برنامه روز تعطیلت! :-)

حس یه حجم پلاستیکی رو دارم که در مجاورت حرارت قرار گرفته باشه.

وقتی یه آدمی رو می بینی کفشش سوراخه بهش میگی:رفیق! کفشهات؛ یه سوراخ بزرگ داره؟!

اینکه از یکی بپرسی هدفت از ادامه زندگی/ازدواج/بچه دار شدن و ... چیه دقیقا داری همین کارو میکنی؛ همین قدر شلیک بدی هست . تصمیم های بزرگ آدمها رو واسه خودشون با شفافیت واکاوی نکنید چون درد داره و زخمی زدین که ترمیمش رو بلد نیستید.

هر روز ۸ ساعت باید نقش یه آدم قاطع، جدی، مقید به نظم و سخت گیر رو بازی کنم.

یه تئاتر بدونِ استیج؛ با تماشاگرهایی که باید نقش رو باور کنن و جزوی از نمایش بشن.

تجربه های ناصح اگر خوب بود به کار خودش می اومد و باعث اصلاح خودش میشد.

وقتش رسیده از درون خودمون رو بشنویم به جای اینکه مدام گوش به زنگ آلارم های بیرونی باشیم.

از خودم می پرسم تو چرا انقدر خوبی؛

و هیچ دلیل قانع کننده ای پیدا نمیکنم :-)

*عنوان از سعدی

گفت: زن بره سرکار دنبال یللی تللی بعد بچه تو مهدکودک بزرگ بشه؟

در یک جمله بخشی از جهان بینی ش رو افشا و تشریح کرده بود.

باید تشکر میکردم ازین بابت و کردم.

شده دلتنگ بشید برای آدم هایی که کنارشون زندگی میکنید؟

من دقیقا به همین حال دچارم امروز!

یه جایی از اعتراض کردن خسته شدم. بجای اعتراض لبخند زدم.همه چی مثل قبل بود اما من در ظاهر از یک فرد همیشه معترض تبدیل شده بودم به کسی که اهل مداراست.

وقتی حالم بده تماس میگیرم با تو حرف میزنم؛ وقتی از فهم آدم بزرگ ها و البته از خودم ناامید شدم با تو حرف میزنم.

هر چی که بگی حتی اصوات نامفهوم باز تو شنیدنی ترین صدایِ جهانی. شبیه صدای قلب که نویدبخشِ ادامه ی حیاته.

*عنوان از دکتر قیصر امین پور

گفت: من سعی میکنم آروم باشم تو رو هم آروم کنم؛ چون هم عصبانی هستی هم داری من رو عصبانی میکنی.

در حالی که داد میزد جواب داد: آرومم! آرومم با تو؛ کی میخوای بفهمی آخه! و اشکهاش ریخت.

عیبِ آدمی رو که دوستش دارید جلوی بقیه بپوشونید؛ مشکلتون رو جلوی دیگران جار نزنید. دیگران یعنی حتی نزدیکانتون؛ چون شما با هم خوب میشید و همدیگه رو می بخشید اما اونها یادشون نمیره....

به نظرم صمیمیت محصولِ زمانی هست که از عمر یک ارتباط گذشته.

به صمیمیت هایی که با باج خواستن و باج دادن عاطفی ایجاد بشه مشکل دارم.

سالنامه های ۹۷ کم کم دارد دست به دست میشود اما این پنجاه و چند روز باقی مانده برگه ی باطله نیستند.

تو بتی هستی که شفا نمیدهد اما دل می برد و من ابراهیمی که دل به بتی سپرده و میخواهد تبرش را گم کند.

*عنوان از دکتر قیصر امین پور